प्रदेशको नेतृत्व गर्न चुनाव लड्दै छु, रविका शुभेच्छुकले पनि मलाई मत दिनुहुन्छ: देवी ज्ञवाली

निरन्तर राजनीतिमा छ भन्ने कुरा प्रजातान्त्रिक साथीहरुको पनि विश्वास र शुभकामना मैले प्राप्त गरिरहेको हुनाले मलाई आशा एवम् विश्वास छ । यस पटक यस क्षेत्रका सबै मतदाताले मद्दत गर्नु हुने छ । चितवनको विकास देवी ज्ञवालीको भन्दा पनि प्रादेशिक नेतृत्व लिनको लागि यो मान्छेलाई हामीले प्रयोग गर्नुपर्छ । यहाँको विकासको लागि सत्पात्र बन्न सक्छन् देवी ज्ञवाली भन्ने जन विश्वास मैले देखिरहेको छु ।

३. तपाइँ चुनाव लड्न सक्ने सम्भावना अन्य क्षेत्रमा पनि हुँदाहुँदै चितवन–२ लाई नै किन रोज्नुभयो ?

मेरो राजनीतिक क्रियाकलापको क्षेत्र यही हो । हिजो भरतपुर महानगरपालिकामा उपप्रमुखको काम गर्दा पनि मैले यही क्षेत्रबाट विजय प्राप्त गरेको थिए । यही क्षेत्रमा जनताको सेवामा आफूलाई समर्पित गरेको छु । यद्यपि म पार्टीको हिसाबले जिल्लाको समग्र कुरा भएपनि मेरो जनता यी निर्वाचन क्षेत्र भित्र रहेको हुनाले मेरो उम्मेदवारी यसैमा दिएको छु ।

४. मतदाताको माझमा तपाइँको चुनावी एजेण्डाहरु के–के छन् ? जित्ने आधार के छन् ?

४–५ वटा कुरालाई मैले अगाडि ल्याउन चाहेको छु । भरतपुर मेडिकल सिटीमा विकसित हुँदै छ । तर हाम्रो यो देशको १३ वटा जिल्लाको बिरामीहरुको सेवा हामीले भरतपुर अस्पतालबाट पु¥याउनु पर्छ । अझै पनि बिरामीहरु भूइँमा सुतेको दशा हामीले देख्छौं भरतपुर अस्पतालमा । त्यसैले हिजो १५० बेड थियो ३०० हँुदै ६०० बेड भयो र अब हामीले यसलाई १२ सय बेडको भरतपुर अस्पताल निर्माण गर्नुपर्ने आवश्यकता छ । मैले यसलाई प्रमुख एजेण्डाको रुपमा लैजान्छु । दोस्रो यो क्षेत्र भित्र सुकुमबासीहरुको एउटा गम्भीर समस्या छ ।

यसलाई हल गर्ने भनेर म भूमि आयोगमा पनि गए काम गरँे । मैले १२ लाख परिवारको प्रक्रिया मिलाउने काम गरेको थिएँ । तर, पूर्जा बाँड्ने बेलामा म बाहिर रहनु प¥यो । मैले यस विषयमा काम गर्दा ८५ देखि ९० प्रतिशतसम्म काम सकिएको थियो । बाँकी रहेको १० प्रतिशत काम मैले यो अवधि पाएको भए चितवनको सबै हल गरेर बाहिरको समेत गरेर झण्डै चार लाख पुर्जा अव्यवस्थित र सुकुमबासीका समस्या समाधान गर्थे । त्यो अवसरबाट बञ्चित हुनुप¥यो । भोलि पनि सरकार बन्छ, अधुरो काम पूरा गर्नुपर्छ ।

मेरो कुनै साथीलाई आयोगमा पठाएर पार्टीको तर्फबाट यो समस्या समाधान गर्न म प्रादेशिक सांसदको हिसाबले मैले भूमिका खेल्नुपर्ने मेरो एजेण्डा छ । तेस्रो हामी नागरिकहरु काठमाडौँ जानुपर्ने समस्यामा छौं । बर्खा लागे पनि हाम्रो यात्रा अवरुद्ध हुन्छ । यसको विकल्प खोज्नै पर्ने अवस्था छ । यसको विकल्प के हो भन्दा नारायणगढबाट १७ किलोमिटरमा हामी शक्तिखोर पुग्छौं । त्यहाँबाट साढे ६ किलोमिटर सुरुङ हामीले बनायौं भने हाम्रो यात्रा आधा छोटो हुन्छ । इन्धन, दुर्घटना र समय बचाउनको लागि त्रिशूली बहुउद्देशीय आयोजना जसलाई सुरुङ सिँचाइ, हाइड्रोपावरबाट जोडेर ल्याउनु पर्छ । सुरुङद्वारा हामीले पानी खगेरी नगरमा हाल्नु पर्छ ।

अहिले पश्चिम चितवनमा पानीको अभावमा खेती कम हुन थाल्यो । यस्तो स्थितिमा बाह्रै महिना खगेरी नगरमा पानी बग्यो भने चितवनको उत्पादकत्व बढ्छ । नागरिकहरुको जीवनस्तरमा परिवर्तन गर्न सकिन्छ । यो एजेण्डालाई प्रदेश सरकार र केन्द्र सरकारको लबिङबाट हामीले हल गर्नुपर्ने महत्वपूर्ण काम छ । अर्को हस्पिटल त हामीले खोलौला । तीनवटा मेडिकल कलेज पनि छ । यहाँ क्यान्सर अस्पताल पनि छ । भरतपुर अस्पतालको पनि स्तर वृद्धि गर्दै गएका छौं । तर, पैसा नहुँदा काकाकुलझै आकाशको फल आँखा तरी मर भने झै भएको छ ।

गरिब नगरिकहरुले उपचार गर्न हस्पिटल मात्र होइन उनीहरुको लागि बिमाको अपरिहार्य आवश्यकता देखा परेको छ । यो बिमालाई हामीले एक लाखको बिमा छ त्यो बिमालाई हामीले दुई लाखसम्म गर्नुपर्ने छ । तत्कालको राजकीय क्षमतालाई दृष्टिगत गरी हामीले एक लाखको बिमा रकमलाई हामीले दुई लाखसम्म ग¥यौँ भने सामान्य नागरिकको उपचार गर्ने प्रवृतिलाई राज्यको दायित्व भित्र ल्याउन सक्छौं । यसो ग¥यौं भने नागरिकले ठूलो लाभ पाएको महसुस गर्छन् ।

अर्को महत्वपूर्ण कुरा हो, रोजगारी । क्याम्पस हामीले धेरै खोल्यौं । कृषि विश्वविद्यालय यहाँ छ । वीरेन्द्र क्याम्पसमा विभिन्न संकायहरु छन् । सप्तगण्डकीलाई बहुमुखी बनायौं । बालकुमारी तथा इञ्जिनियरिङ क्याम्पसहरु पनि खोल्यौं । तर, हामीले सिर्जना गरेको कुरा के हो भने हामीले उत्पादन गरेको मान्छेहरुलाई जबसम्म रोजगारी दिन सकिँदैन तबसम्म नागरिकको फ्रस्टेसनलाई अन्त्य गर्न सकिदैँन । यस्तोमा रोजगारी कसरी सिर्जना गर्ने त भन्नेमा लुम्बिनीसँग चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जलाई जोड्यौ भने, मनकामनालाई जोड्यौं भने हामीकहाँ आन्तरिक पर्यटक र बाह्य पर्यटक बृद्धि हुन्छ ।

जसका कारणले नागरिकहरुले उत्पादकत्व वृद्धि गर्न सक्छन् । त्यस्तैगरी व्यावसायिक नजरले देशको मध्य भागमा छ चितवन । ठूला उद्योग सम्भव म देख्दिन तर कृषि उद्योगदेखि अन्य उद्योग व्यवसायलाई जोडेर यो क्षेत्रको रोजगारलाई अगाडि लैजान सक्छौं ।

५. निर्वाचित भएपछि पनि तपाईले नै प्रदेशको नेतृत्व गर्न पाउनुहुन्छ भन्ने के ग्यारेन्टी छ ?

म धेरै चुनाव लडेँ । पटक–पटक चुनाव लड्नेमा थिइन म । तर, जिल्ला पार्टीले के भन्यो भने तपाइँ उम्मेदवार हुनुपर्छ । किन भन्दा हाम्रो प्रदेशको सिनियर नेता र लामो इतिहास रहेको निरन्तर जनताको काममा समर्पित । पार्टी र जनतामा पार्टीगत पूर्वाग्रह नराख्ने, सबै पार्टीका मान्छेसँग सम्बन्ध कायम गर्न सक्ने चितवनको विकास जस्तै यहाँ महानगरपालिका बनाउनुपर्छ भनेर राज्य पुर्नसंरचनामा लड्ने त्यतिखेर डोरमणि पौडेल पुर्नसंरचनाको सदस्य हुनुहथ्यो ।

उहाँहरुसँग लबिङ गरेर राज्य पुर्नसंरचनामा महानगर भरतपुरलाई बनाउनुपर्छ भनेर लबिङ गरेको सफलता हामीले प्राप्त गरेका हौं । अब पनि यो प्रदेशको सिनियर नेता मध्येमा हामी खडा भएका छौं । जिल्लाको पार्टीले चितवनको विकास र समृद्धिको लागि प्रदेशको हाम्रो दाबेदारी छ । चितवनको दाबेदारी रहन्छ । त्यसमा उपयुक्त पात्र तपाई नै हो । तसर्थ तपाइँको उम्मेदवारी हुनुपर्छ भन्ने ढंगले मेरो पार्टीले मलाई कर ग¥यो । त्यस हिसाबमा मैले उम्मेदवारी दिएको हुँ ।

मलाई लाग्छ पार्टीका प्रदेश भित्र रहेका साथीहरुमध्ये पार्टीकोे सिनियर बेसमा महाधिवेशनमा सर्वाधिक मत पाउने एउटा व्यक्तिको हिसाबमा र जनताको हिसाबमा पनि विगतको पीडित मान्छे हो यसले राजनीतिप्रति निष्ठा पूर्ण ढङ्गले कुनै स्वच्छ छवि यसको छ । कुनै कमाइ धमाइमा लागेको छैन । निजी व्यवसायमा यो खटेको छैन । जे छ जनताकै काममा समर्पित छु । यसलाई प्रदेशको जिम्मेवारीमा पु¥याउनु पर्छ भन्ने हाम्रो जिल्लाको पार्टी मात्र होइन प्रदेशकै धेरै साथीहरुमा यो खालको भावना देखिन्छ ।

त्यस्तो स्थितिमा आवश्यकताले दिएको त्यो नेतृत्व चितवनले गर्नुपर्ने अवस्था पनि रहन सक्छ । मेरो हाइटले त संघ नै हो । किन देवी ज्ञवाली संघ छोडेर प्रदेशमा उठ्यो भन्ने कुरा पनि छन् । सम्भवत पार्टीले यसै कुरालाई विचार गरेर मलाई प्रदेशमा खडा गराएको हुनुपर्छ । माओवादीका हुन्, कांग्रेसका हुन्, हिजो जतासुकै भए पनि यस पटक देवी ज्ञवालीलाई हामीले जिताउनुपर्छ । किनकी यसको सम्भावना प्रदेशको जिम्मेवारी लिने सक्ने हैसितको छ । यो राजनीतिक अवसर हामीले मार्दिन हँुदैन, जिताउनु पर्छ भन्ने वडाहरुमा छ । धन्यवाद ।